2011-12-15 21:26:01
Home＊.*
ในวันนี้ทั้งมาริยะและทุกๆคนมาลองเปิดใจกันคิดกันอย่างตรงไปตรงมากันเถอะ
ในคอเม้นต์ของทุกๆคน มีคำพูดนึงที่ฉันรู้สึกสนใจขึ้นมา
“ไม่เข้าใจถึงความหมายของการที่ตัวเองมีชีวิตอยู่
ขอพลังความกล้าหาญ
ความหวังให้ตัวฉันดำเนินชีวิตโดยที่สมกับเป็นตัวของฉันทีค่ะ”
ฉันเองก็เป็นเด็กผู้หญิงเหมือนกับทุกๆคน
เป็นมนุษย์เหมือนกันค่ะ
ถ้าทุกๆคนอ่านข้อความที่ฉันเขียนโดยที่ไม่คำนึงถึงจุดยืนหรือสถานะของฉัน
ฉันจะรู้สึกดีใจมากเลยล่ะ☆
ฉันเองน่ะนะ บางครั้งบางคราวก็คิดอยู่เหมือนกันว่า เราเกิดมาเพื่ออะไรกันนะ ล่ะ
ฉันเองน่ะนะ บางครั้งบางคราวก็คิดอยู่เหมือนกันว่า เราเกิดมาเพื่ออะไรกันนะ ล่ะ
ก็เพราะว่า ถ้าเราไม่ได้เกิดขึ้นมา
เราก็จะไม่รู้จักอะไรบนโลกใบนี้เลย อีกทั้งถ้อยคำที่พูดที่เกิดขึ้นมาแบบนี้ด้วย
เราก็จะไม่คำนึงหรือคิดถึงเรื่องอะไรเลยหากเราไม่ได้เกิดขึ้นมา
มันเป็นเรื่องที่แปลกประหลาดเนอะ
มันเป็นเรื่องที่แปลกประหลาดเนอะ
แต่ทว่า พอเราได้ทำอะไรแบบนี้ เราได้คิดอะไรหลายๆอย่าง ได้ดูอะไรหลายๆอย่าง...
แค่นี้มันก็เป็นเรื่องที่สุดยอดแล้ว...
ฉันนั้น เวลาที่เกิดเรื่องที่ทุกข์ใจ เสียใจหรือกังวลใจ
ผลของปัญหาเหล่านี้ที่เกิดขึ้นกับฉัน ฉันจะคิดเสียว่า “ความทุกข์ใจและกังวลใจทำให้มีฉันอยู่ในทุกๆวันนี้
แค่เราได้อยู่ตรงนี้มันก็เป็นสิ่งที่เรียกได้ว่ามันคือความสุขแล้ว
ไม่ควรหันย้อนหลังกลับไปมองอดีต ทางเดียวก็คือต้องมุ่งก้าวเดินไปข้างหน้า” ล่ะ(*^.^*)
อยากทำแต่ไม่ออกไปค้นหามัน
แม้ว่าเรากำลังทำอะไรอยู่
แต่เรากลับไม่รู้สึกสนุกกับสิ่งที่เรากำลังทำอยู่
ฉันคิดว่า เรื่องที่คุณกำลังทำอยู่นั้นไม่ได้เป็นสิ่งที่สำคัญสำหรับคุณอย่างแน่นอน
ฉันคิดว่าหากเราไม่รู้ว่าหนทางใดที่จะทำให้เรามีความเป็นตัวของตัวเองแล้วล่ะก็
ฉันคิดว่าหากเราไม่หนีกับปัญหาเหล่านั้น
และพุ่งชนกับหลายๆเรื่องที่มุ่งเข้ามาหาเรา ฉันคิดว่านี่เป็นสิ่งที่ดี ถ้าทำแบบนั้นแล้ว
เราจะได้รับคำตอบจากสิ่งที่เราได้ค้นหาด้วยตัวของเราเอง
หากมีแนวคิดที่ว่า
กำแพงอันกว้างใหญ่ที่ขวางทางเราอยู่ตรงหน้ามันไม่เป็นสิ่งที่น่าเบื่อแล้วล่ะก็ทันทีที่คิดแบบนั้น
มันจะต้องเป็นผลประโยชน์กับตัวของเราอย่างแน่นอน＊
หากพูดถึงความหวังและความกล้าแล้วล่ะก็...ไม่ว่ายังไงฉันก็คิดว่าท้ายที่สุดแล้วสิ่งเหล่านั้นมันมาจากการที่เราสร้างมันขึ้นมาด้วยตัวของเราเอง
เพราะฉะนั้นตัวเราเองอาจจะไม่มีคุ้นเคยกับมันก็เป็นได้
แต่ว่าอย่าลืมนะว่า
ทุกๆคนไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว(^-^)นะ
ก็แบบๆ ดูสิ
แน่นอนว่าฉันอยู่เคียงข้างอย่างแน่นอนเลยล่ะ
ฉันคิดว่าตัวฉันนั้นอ่านคอมเม้นต์ทุกๆวันเลยค่ะ
อุปปี้นั้นรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นอ่อนโยนจากจิตใจของทุกๆคน
ไม่รู้ทำไมแต่ฉันรู้สึกว่าที่นี่นั้นคือHomeของฉัน
หากมีทุกๆคนอยู่เคียงข้าง จิตใจก็จะเข้มแข้งขึ้นมาใช่มั้ยล่ะ
หากมีปัญหาอะไรหรือพบเจอกับเรื่องอะไรแล้วล่ะก็ ถ้าที่นี่เป็นสถานที่ที่ทำให้รู้สึกพักผ่อนได้พักได้ล่ะก็จะเป็นสิ่งที่ดีเลยนะ＊.*
เห็นมั้ย
ไม่เป็นไรหรอกน่า！(≧▽≦)
คุณที่กำลังทุกข์ใจอยู่
ก้าวขึ้นมาหนึ่งก้าวมุ่งไปข้างหน้าเล้ย
.*Keep your smile*.
・・・From *Mariya*
http://ameblo.jp/mariya-ameblo/entry-11107913040.html
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น
มาแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับมาริยะกันน้า