2013-03-11 23:52:40 เวลาล่วงเลยผ่านไป 2 ปี ตอนนี้ยังจำได้ขึ้นใจ

2013-03-11 23:52:40

เวลาล่วงเลยผ่านไป 2 ปี ตอนนี้ยังจำได้ขึ้นใจ

แปลจาก ญี่ปุ่น >> ไทย โดย วีนัส

สวัสดียามค่ำค่ะ＊

แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ทางฝั่งตะวันออกของญี่ปุ่น ผ่านมาได้ 2 ปีแล้วสินะคะ



ในตอนนั้น ตัวฉันเองอยู่ที่โตเกียว แค่เพียงเท่านี้ก็ยังรู้สึกได้ถึงแรงสั่นไหว แม้แต่ตอนนี้แล้วก็ยังลืมมันไม่ลงเลยค่ะ

สิ่งที่เรียกว่าภัยธรรมชาตินั้น จะมาหาเราเมื่อไหร่นั้นไม่มีใครรู้ เกิดเหตุการณ์เช่นนั้นขึ้นในวันนี้เมื่อสองปีก่อน มีวันพรุ่งนี้ และมีวันมะรืนนี้

จริงๆแล้ว วันนี้นั้น ฉันจึงไปยังสถานที่ประสบภัย ด้วยความรู้สามารถอันน้อยนิดของตัวเอง ไปพร้อมๆกับความรู้สึกที่อยากจะช่วยเหลือ ฉันจดจำความรู้สึกของความจริงในวันนั้นอีกครั้งไว้ในอก

เพราะอย่างนั้นแล้ว จะมาอ้างว่าเพื่อที่จะช่วยเหลือใคร หรือทำเพื่อใคร มันก็ไม่ใช่

แต่ว่า ฉันไปดูด้วยตาของตัวเอง เผชิญหน้ากับความจริงที่ลืมไม่ลง และสามารถที่จะรับรู้ถึงความรู้สึกอะไรสักอย่างที่สื่อมาที่ฉันได้




เป็นสิ่งที่ฉันเห็น

วันและเดือน ในช่วงระยะเวลา 2 ปี ได้ผันผ่านไป จะต้องค่อยๆบำรุงซ่อมแซมอะไรหลายๆอย่างขึ้นไปได้อย่างแน่นอน

ตอนที่ฉันฟังสิ่งที่ผู้ประสบภัยโดยตรงเล่าถึงสภาพปัจจุบันเยอะแยะมากมาย ในอีกมุมหนึ่ง ก็มีทั้งสภาพที่ยังไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปเลยสักอย่าง และไม่สามารถกลับไปยังสถานที่เดิมได้เลย

และยังมีผู้ที่ยังใช้ชีวิตอยู่ในบ้านพักชั่วคราวจนถึงตอนนี้เลยเช่นเดียวกัน

ฉันรู้สึกขึ้นมาอีกครั้งว่า สิ่งที่สำหรับที่สุดเป็นอันดับ 1 ในการที่เราจะใช้ชีวิตหลังจากนี้ไป แน่นอนว่าสิ่งนั้นก็คือ ไม่หันหลังและอย่าลืมภัยพิบัติแผ่นดินไหวครั้งยิ่งใหญ่นั้นค่ะ

หลังจากนี้ไปฉันอยากที่จะใช้ชีวิตในทุกๆวันอย่างให้ความสำคัญในการเก็บความรู้สึกที่อุทิศตนเพื่อส่วนรวมในการฟื้นฟูบูรณะซ่อมแซมค่ะ(ू•‧̫•ू⑅)

เชื่อเถอะค่ะ ว่าแม้พลังของแต่ละคนจะเป็นพลังที่เล็กๆน้อยๆ แต่ถ้าหล่อหลอมรวมกันแล้วล่ะก็ จะกลายเป็นพลังที่ยิ่งใหญ่ นะคะ *.＊




ทุกๆคน ( ´ ▽ ` )ﾉ

จากนี้ไป ก็คงจะมีทั้งเรื่องที่สนุกสนาน ดีใจ เศร้าใจ เสียดายเยอะแยะเต็มไปหมดอย่างแน่นอนเลยสินะ

แต่ว่า ในความรู้สึกนั้น หากรู้สึกได้ถึงความสุขเล็กๆน้อยๆ ถ้ารู้สึกประทับใจกับเรื่องปรกติที่พบเจอเป็นประจำได้แล้วล่ะก็จะเป็นสิ่งที่วิเศษมากเลยนะคะ☆

วันนี้เป็นอีกครั้งที่ฉันรู้สึกเช่นนั้นค่ะ＊

วันนี้ขอบคุณนะคะ*.＊

ขอไว้อาลัยให้กับทุกๆท่านที่ประสบภัยพิบัติแผ่นดินไหวครั้งยิ่งใหญ่ในแถบตะวันออกด้วยนะคะ

.*Keep your smile*.
・・・From *Mariya*

2013-03-10 22:16:44 ขอบคุณค่ะ…>_<…

2013-03-10 22:16:44

ขอบคุณค่ะ…>_<…

แปลจากญี่ปุ่น >> ไทย โดย วีนัส

ขอโทษด้วยนะคะที่ไม่ได้อัพเดตอะไรไปสักพักเลย(｡＞0＜｡)

ทำทุกอย่างอย่างเต็มที่สุดๆ เพราะแรงใจที่ส่งมาในวันนี้ มาริยะเองค่ะ




จริงๆแล้ว…
ที่บอกไว้ว่าไปต่างประเทศในคราวที่แล้วนั้นก็คือ…

ไปถ่ายแบบ Seventeen ที่เกาะกวมมาค่ะ (วีนัส : เกาะกวมเป็นเกาะที่อยู่และเป็นดินแดนที่ยังไม่ได้ปกครองตนเองของสหรัฐอเมริกา รายได้หลักของเกาะนี้ส่วนใหญ่จะได้มาจากนักท่องเที่ยวชาวญี่ปุ่นจ้า)

ว้าววว～

เป็นตารางงานถ่ายแบบที่หนักพอสมควรเลย แต่ว่า เราก็ทำงานถ่ายแบบกันอย่างเป็นทีมเวิร์คล่ะ

มีแต่ชุดว่ายน้ำน่ารักๆมากมายที่ฉันอยากได้ทั้งนั้นเลย

ฉันคิดว่ามันจะต้องเป็นหน้านิตยสารที่เป็นไปด้วยความHappy และสนุกสนานมากๆๆเลยล่ะ เพราะฉะนั้นแล้ว ตั้งตารอคอยกันด้วยนะคะ

วันนี้ไปงานที่จัดขึ้นที่สถาบันการศึกษาอาโอยามะ

เป็นงานWomen's MAGAZINค่ะ

แฟชั่นที่กำลังฮิตในช่วงฤดูใบไม้ผลิ และพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องการแต่งหน้าทำผมเยอะแยะเต็มไปหมดเลยล่ะ 




แล้วก็มีช่วง Q&Atimeด้วยนะ ฉันไปฟังคำถามถึงคนที่นั่งอยู่ตรงบริเวณทางลงบันไดเลยล่ะ

ปรกติแล้ว ฉันจะไม่ค่อยมีโอกาสที่จะได้พูดคุยกันอย่างใกล้ชัดแบบนี้เท่าไหร่ เพราะอย่างนั้นแล้วงานที่จัดในครั้งนี้มันเป็นประสบการณ์ที่แปลกใหม่มากเลยค่ะ

ในนั้นก็มีคนที่กำลังร้องไห้อยู่ด้วย >_<

ฉันก็เลยเผลออดน้ำตาไหลตามไปด้วย…( p_q)

เป็นอีกครั้งที่ฉันรู้ซึ้งขึ้นมาจริงๆว่า เพราะมีทุกๆคนอยู่ ถึงมีตัวฉันอยู่ในตอนนี้ได้เลยค่ะ！




ขอบคุณค่ะ

ได้รับกำลังใจอีกแล้วสิน้า…( ´▽｀)








แล้วก็

พูดถึงเรื่องราวประจำวันของมาริยะแล้วล่ะก็...





ฉันเป็นโรคแพ้เกสรดอกไม้แล้วค่าา｡ﾟ(T^T)ﾟ｡ หัวเราะ

น้ำตาไหลพรั่งพรู

ในอีกด้านนึงแล้ว ก็มีคนที่ไม่ป่วยเป็นโรคแพ้เกสรดอกไม้อยู่ด้วยล่ะ

เรื่องแบบนั้นน่ะ ฉันไม่อยากจะเสื่อเลยยยย(/_;)/~~

พอป่วย แล้วกินยาปุ๊ป มันก็จะรู้สึกง่วงงงงงนอนขึ้นมาน่ะ มันทำให้อะไรๆยากลำบากไปหมดเลยเนอะ

ใครที่ป่วยเป็นโรคแพ้เกสรดอกไม้มั่ง？

ยะ อย่าบอกนะว่า มีคนที่ไม่ป่วยเป็นโรคแก้เกสรดอกไม้…ด้วยน่ะ？

.*Keep your smile*.
・・・From *Mariya*

*ความรู้เพิ่มเติม*

วีนัส : โรคแพ้เกสรดอกไม้ของคนญี่ปุ่นนั้น มักจะเกิดขึ้นในช่วงฤดูใบไม้ผลิในญี่ปุ่น ที่ดอกไม้กำลังบานละอองของเกสรดอกไม้จะเยอะมาก อาการก็คือ มักจะจาม คัดจมูก คันตามเนื้อตามตัว หรือตามหน้า มีน้ำมูกและน้ำตาไหล คนญี่ปุ่นเลยมักจะสวมหน้ากากอนามัยกันเอาไว้ เพื่อกันละอองเกสรไม่ให้เข้าสู่ทางระบบหายใจ แต่บางคนก็จะคันตา จนตาแดงบวมด้วยเหมือนกัน เพราะเหตุนี้ ที่ญี่ปุ่นเลยมีวางขายหน้ากากอนามัยอยู่ทุกที่ และขายในจำนวนที่เยอะเป็นโหลและราคาไม่แพงมากนัก ซึ่งต่างจากประเทศไทยที่ไม่ค่อยนิยมใช้ และราคาค่อนข้างแพง ขายแยกเดี่ยวจ้า 

2013-03-04 เวทีที่เปื้อนไปด้วยน้ำตา。(>_<)

2013-03-04 17:44:33

เวทีที่เปื้อนไปด้วยน้ำตา。(>_<)

แปลจากญี่ปุ่น >> ไทย โดย วีนัส

งาน TGC เมื่อวานนี้จบลงอย่างไร้ซึ่งปัญหาค่ะ

เริ่มจากการแต่งหน้า～

กำลังแต่งหน้าอยู่ เดี๋ยวเดียวตัวเองก็จะเปลี่ยนไปแล้ว เพราะอย่างนั้นแล้วฉันเลยรู้สึกตื่นเต้นตลอดจนกว่าจะแต่งหน้าเสร็จเลย

ซ้อมก่อนแสดงจริง….

รับประทานซุปและสลัดในบริการจัดอาหารนอกสถานที่...

เข้าถ่ายทำข่าว...






เปลี่ยนเสื้อผ้า…



สุดท้ายก็ตรวจดูอะไรให้แน่ใจ

เสร็จแล้ววว！！

ออกแบบโดยคุณโนะกุจิซึโยชิ สมกับที่เป็นเค้าเลยค่ะ

ฉันชอบความพอดีอันแสนยอดเยี่ยมระหว่างความเท่ห์และดูเป็นธรรมชาติ

พอใส่เสื้อผ้าปุ๊ป ความรู้สึกก็เปลี่ยนไปเป็นโหมด ON โดยอัตโนมัติ ฉันนึกภาพบรรยากาศบนเวทีในหัวค่ะ

แล้วก็…






～ON STAGE～

ที่สุดยอดในครั้งนี้ก็คือ

ช่วงเปิดงานมีคุณนามิเอะอามุโระเป็นแขกพิเศษลับๆมาปรากฏตัวครั้งแรก ในงานก็เลยครึกครื้นเต็มไปด้วยบรรยากาศที่ตื่นเต้นกันใหญ่

แล้วตัวฉันก็…

ได้เดินบนรันเวย์เวทีที่คุณนามิเอะอามุโระร้องเพลง ONLY YOU ค่ะ

มีคุณ ซึจิยะอันนะ คุณยามะดะยู คุณคารินะ และนางแบบรุ่นพี่ใหญ่ๆคนอื่นๆมาร่วมเดินบนเวทีด้วย ในตอนสุดท้าย ทุกคนก็มายืนรวมอยู่ตรงคุณนามิเอะ

©TGC
↑มาริยะอยู่คนขวามือสุดค่ะ！

เป็นประสบการณ์ที่ล้ำค่าจริงๆเลยค่ะ

เป็นความรู้สึกตื่นเต้นและประหม่าแบบที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน





ขนลุกเลยค่ะ

ว่ากันง่ายๆเลยก็ รู้สึก ดีใจ และสนุกมากเลย

ตั้งแต่เด็ก ฉันมีคุณนามิเอะที่เป็นเหมือนคนในฝันที่แสนยอดเยี่ยมมาโดยตลอด ตลอดดดเลย...

เป็นเรื่องราวที่ฉันจะเล่าเฉพาะในบล็อกเท่านั้น ที่ตัวฉันอดกลั้นความรู้สึกที่อยากจะร้องไห้ออกมาไว้ และเดินไปบนรันเวย์ 。。










แล้วก็ เวทีของร้านชิมะมุระที่แตกต่างจากที่เคยเป็นมา、เป็นครั้งแรกที่ปรากฏตัวโดยประยุกต์เข้ากับเวทมนตร์!

ชุดออกแนวนุ่มนวล แนวโทนสีเหลือง เข้ากับผ้าฝ้าย ปีนี้เป็นการประยุกต์เสื้อผ้าแนวเก่าค่ะ

การที่มาริยะได้ทำงานอะไรแบบนี้นั้น ก็เพราะว่ามีทุกๆคนคอยเป็นกำลังใจให้กันอยู่เสมอมาค่ะ

ขอบคุณค่ะ





เป็นวันที่แสนวิเศษ。*.＊



ฉันจะไม่ลืมช่วงเวลาชั่ววูบนี้ และมันจะกลายเป็นพลังให้กับตัวฉันยิ่งๆขึ้นไป ฉันจะเก็บความรู้สึกนี้เอาไว้ในอก ถือว่าเป็นอีก1หน้าความทรงจำในชีวิตของตัวเองไปเลยค่ะ！










เอาล่ะ…

มาริยะที่มีความรู้สึกแบบนั้น ตอนนี้กำลังมาทำงานที่ต่างประเทศล่า 

ในทุกๆวันได้รับการสนับสนุนเป็นอย่างมากเลย。
วันนี้เองฉันก็จะพยายามทำให้ดีที่สุดตั้งแต่เช้าเลยค่ะ



แล้วจะมารายงานความคืบหน้ากับทุกๆคนอีกทีน้า～(*^^*)

อ๊ะ คนที่จะจองตั๋วมาร่วมงานจับมือ！

ยังเหลือตั๋วของร้านชินจุกุฟุคุยะ และร้านซาบุนาโดะ อีกเพียงเล็กน้อยเท่านั้น!

จะแจกจ่ายตั๋วไปเรื่อยๆเลยค่ะ

ที่ร้านโอซาก้าเองรู้สึกว่าจะขายหมดไวมากเลยค่ะ! ขอบคุณมากเลยค่ะ!

ฉันตั้งตารอคอยที่จะได้เจอทุกๆคนเลยล่า！




.*Keep your smile*.
・・・From *Mariya*